333TRAVELblog » Cambodja

Rites & Rituelen

Rianne — Mon, 16 Jan 2012 09:05:26 +0000

Het dagelijks leven in Azië is verweven met religieuze rites en rituelen. Een van de rituelen die we in bijna alle culturen binnen Azië terugvinden is het branden van wierook als offer voor de goden. Men gelooft dat de zoete geur de goede geesten aantrekt en dat de gebeden zodoende worden gehoord. WIEROOK Wierook vormt een belangrijk onderdeel binnen de religieuze rituelen en ceremonies in Azië. Het betekent letterlijk ‘gewijde rook’ en bestaat uit een mengsel van kruiden, bloemen, planten en hars van de Boswellia boom. Nadat wierook wordt aangestoken begint het te smeulen en ontstaat er een aromatische geur. Duizenden jaren geleden werd wierook al gebruikt in Azië als offer voor de goden, om contact met ze te maken en hun aandacht te vragen voor de gebeden. Tegenwoordig wordt er nog steeds veelvuldig wierook gebrand in landen als Thailand, China, Vietnam, Laos en Cambodja. Bij de vele tempels, op huisaltaren maar ook op andere plekken zoals in winkels (om de verkoop te stimuleren) en bij gevaarlijke kruispunten etc. ruik je de geur van wierook. Wierook heeft naast offerande ook een aantal andere functies. Zo werkt het rustgevend en stimuleert het de concentratie. In de vele vormen van het boeddhisme wordt het dan ook gezien als onmisbaar bij het mediteren. Volgens een legende werden er tijdens de lessen van Boeddha, die intensief en vermoeiend waren, stukjes sandelhout gebrand om de leerlingen alert te houden. Een traditie die later werd voortgezet in tempels en kloosters over de hele wereld. OFFEREN Wierook aansteken dient te gebeuren volgens een strikt ritueel. Men begint met het maken van 3 buigingen en knielingen, vervolgens maakt men een buiging met een mudra (handgebaar) en ten slotte kan men 3 stokjes wierook offeren: Eén voor het huidige leven, één voor het vorige leven en één voor het toekomstige leven. De eerste wierookstok steekt men in het midden van de wierookpot, de volgende steekt men met de linkerhand links van deze wierookstok. En de laatste wierookstok komt aan de rechterzijde van de eerste wierookstok. BOEDDHA'S In Thailand, Laos en Cambodja is het boeddhisme de staatsgodsdienst. Daarnaast komt het boeddhisme ook veelvuldig voor in Vietnam, Sri Lanka en China. Overal in deze landen zie je dan ook de afbeelding van Boeddha. Op straathoeken, in taxi’s, winkels, tempels, restaurants, hotels, noem maar op. Vaak zijn ze omgeven met licht, kaarsen, wierook en lotusbloemen. Grofweg gezien zijn er twee soorten Boeddha’s, namelijk de Chinese Boeddha en de Indische/Thaise Boeddha. De Chinese Boeddha wordt ook wel de ‘Dikbuik Boeddha’ of ‘Happy Boeddha’ genoemd. Deze Boeddha wordt vaak afgebeeld als een kale man met een dikke buik en een vrolijke lach en staat voor geluk, gezondheid, blijdschap, succes en welvaart. Ook draagt elke Chinese Boeddha vaak nog attributen met zich mee met ieder een eigen symbolische betekenis. Men gelooft dat je nog meer geluk zult ontvangen als je hem regelmatig over zijn dikke buik wrijft. De Indische/Thaise Boeddha komt oorspronkelijk uit India en wordt ook wel historische Boeddha of Gautama genoemd, naar de prins Siddharta Gautama. De Thaise Boeddha heeft een slanker postuur dan de Chinese Boeddha. Hij is verder te herkennen aan zijn lange oorlellen en bolvormige knot op zijn hoofd, ushnihsa genoemd, als symbool van wijsheid en spiritualiteit. Soms hebben deze Boeddha’s ook een stip in het midden van hun voorhoofd als teken van goddelijkheid. Daarnaast hebben ze verschillende symbolische handhoudingen (mudra’s). Meer Reisinspiratie? Bij ieder verhaal en ieder onderwerp bieden wij u natuurlijk ook bijpassende producten. Dus bent u enthousiast geworden over de Rites & Rituelen in Azië, kijk dan hier voor interessante tours.

Deep Blue Sea – De magie van grote zeedieren

Annemieke — Thu, 12 Jan 2012 12:07:42 +0000

Oog in oog met een enorme blauwe vinvis, een bultrug die een sprong uit het water maakt of met zijn staart de waterspiegel doorklieft. Over de oceaan scheren met dolfijnen, die er zichtbaar plezier aan beleven om te golfsurfen langs de boeg van uw boot. Of snorkelen met de mysterieuze walvishaai en van dichtbij de enorme afmeting van het dier ervaren. De grote oceaanbewoners spreken tot onze verbeelding en wij zien vaak menselijke trekken in hen terug. Zo “lacht” een dolfijn en kijkt een moederwalvis met vriendelijk, maar waakzaam oog naar duikers die haar kalf benaderen. MOBY DICK De grote Amerikaanse roman Moby Dick vertelt over een zeer agressieve walvis die schepen liet vergaan. In werkelijkheid zijn walvissen grote vriendelijke reuzen, die tenzij bedreigd, geen vlieg kwaad doen. Er zijn nog zo’n 80 walvissoorten, maar helaas zijn vele soorten, door de genadeloze jacht, ondertussen een bedreigde diersoort. Baleinwalvissen zijn het grootst en komen wereldwijd voor waar kril (kleine kreeftachtige beestjes) leeft. De meest voorkomende soort is de bultrug. De grootste is de blauwe vinvis. In Azië en Oceanië zijn er verschillende plaatsen om walvissen te zien. Soms komen ze zo dichtbij de kust, dat u niet eens de zee op hoeft om de dieren met een verrekijker te kunnen waarnemen. Rondom Sri Lanka en de Malediven komen verschillende soorten voor, zoals de griend, bultrug en de blauwe vinvis. De grootste kans om ze te zien is van december tot april, langs de zuidkust van Sri Lanka. In Nieuw-Zeeland is de beste plaats Kaikoura, waar het gehele jaar door potvissen komen. En rondom Sydney zijn er 2 keer per jaar langstrekkende groepen bultruggen en orka’s, die vanuit het poolgebied richting warmere wateren gaan om zich voort te planten. Eind juni en midden september is het vrijwel gegarandeerd om ze te zien! FLIPPER Dolfijnen vind je eigenlijk overal ter wereld en behoren ook tot de walvisfamilie. Het zijn tandwalvissen, die in zowel zeeën als rivieren leven. Dolfijnensafari’s worden op diverse plaatsen georganiseerd, maar niet overal heeft u even veel kans om de dieren te zien. De bijzondere Irrawaddy dolfijn kan zowel in zee als in rivieren leven en dankt zijn naam aan de door Myanmar stromende Irrawaddy rivier. Door het leefgebied in rivieren, komen ze veelvuldig met mensen in aanraking. Er zijn zelfs plaatsen waar mens en dolfijn samenwerken. De dolfijnen jagen dan een school vissen naar ondiep water in de visnetten, en krijgen als beloning een deel van de vangst. De beste plaats om Irrawaddy dolfijnen te zien is bij Kratie in Cambodja. Een voor Nieuw-Zeeland endemische dolfijnensoort, is de Hector dolfijn. Ze worden slechts 1.4 m lang en zijn daarmee één van de kleinste walvissoorten ter wereld. Er leven slechts 2000 -2500 stuks, vooral rond het Zuidereiland. Ze zijn dus erg zeldzaam, maar des te specialer als u zoveel geluk heeft. In de Australische wateren leven vele soorten dolfijnen. De bekendste plaats om ze van heel dichtbij te zien is Monkey Mia, gelegen langs de westkust. Er komen hier groepen tuimelaars zeer dicht langs de kust, waar ze, uiteraard onder streng toezicht, ook gevoerd worden. U kunt heel dichtbij komen, maar het is niet toegestaan om de dieren aan te raken. GENTLE GIANT De laatste der grote zeedieren die wij graag ontmoeten, is de grootste vissoort ter wereld met de bijnaam gentle giant: de walvishaai. Men vermoedt dat ze vrijwel overal ter wereld binnen de tropische zone leven, maar eigenlijk is er niet veel bekend over deze mysterieuze dieren. Er zijn weinig plaatsen waar ze met regelmaat komen, maar een aantal liggen in Azië en Oceanië. De walvishaai is vegetarisch en vriendelijk van aard, maar een ontmoeting is daarom niet minder spannend, aangezien ze tot zo’n 15 m kunnen groeien en met hun enorme mond open, als een soort visval, voorbij zwemmen. In Thailand zijn er verschillende plaatsen waar u een kansje maakt om te snorkelen met een walvishaai. De beste kansen zijn rondom Similan in de periode van december t/m april, maar ook bij Koh Phi Phi en Koh Lanta worden de reuzen gezien. Helemaal in het zuidelijke puntje van de Malediven, in de Ari Atol, heeft u een bijzonder goede kans om met ze te duiken en ook in Australië bij het Ningaloo Reef verblijven rond maart vele dieren, zodat de spotkans goed is. Meer Reisinspiratie? Bij ieder verhaal en ieder onderwerp bieden wij u natuurlijk ook bijpassende producten. Dus bent u enthousiast geworden over de magie van grote zeedieren, kijk dan hier voor interessante tours.

De spirituele leiders van Azië

Melissa — Tue, 03 Jan 2012 08:14:03 +0000

Azië is een spiritueel continent en kent dan ook vele spirituele leiders. Dit kunnen belangrijke mannen zijn waar een geloof uit voortgekomen is, zoals Boeddha, maar ook zeer wijze mannen die belangrijke theorieën en lessen uitdroegen waar een leer uit is ontstaan. Enkele van hen zullen bij u ook bekend zijn en van sommige kent u wellicht uitspraken, zonder dat u weet dat die uit Azië zijn voortgekomen. Graag laten wij u kennis maken met enkele van deze spirituele leiders. In Azië leven veel mensen volgens bepaalde denk- en levenswijzen geïnspireerd op een bepaalde leer, religie of spirituele achtergrond. Door de geschiedenis heen zijn er dan ook vele figuren geweest die op enige wijze een leidersrol hebben gespeeld en het leven van mensen hebben geïnspireerd en beïnvloed. BOEDDHISME Het boeddhisme speelt sinds jaar en dag een belangrijke rol in het dagelijkse leven in vele Aziatische landen, zoals Thailand, Laos, Cambodja en Sri Lanka. Het boeddhisme vindt zijn oorsprong bij Boeddha. Boeddha was een prins die oorspronkelijk Siddharta Gautama heette. Na zeer beschermd opgevoed te zijn, begaf hij zich op een dag buiten de paleismuren en ontmoette daar 4 mensen die zijn wereld op zijn kop zette: een zeer oude man, een zieke man, een dode man en een asceet (iemand die in eenvoud zonder bezittingen door het leven gaat). De eerste 3 mannen lieten hem zien hoe vergankelijk en ellendig het leven kon zijn. De asceet zag er echter zo gelukkig uit, dat Siddharta besloot een ascetische levenswijze aan te nemen. Hij probeert de zin van het leven te vinden, maar niemand kan het hem vertellen. Hij besluit rust te vinden onder een bodhi boom en te mediteren tot hij het antwoord heeft gevonden. Op de 49e dag vond hij het antwoord waarom mensen moesten lijden en wat de zin van het leven was en bereikte hierdoor de verlichting. De rest van zijn leven bracht hij door met het onderwijzen van zijn volgelingen, tot hij op 80-jarige leeftijd het aardse bestaan verruilde voor het nirwana. Hij wilde geen opvolger, alleen dat zijn lessen zouden voortbestaan. Sindsdien zijn er vele aanhangers van het boeddhisme geweest. Het boeddhisme kent niet heel veel strenge regels voor leken en het wordt juist gestimuleerd om zelf antwoorden te vinden op de vragen des levens in plaats van vaste antwoorden aan te nemen. Het boeddhisme gelooft in reïncarnatie totdat men het nirwana bereikt en velen zijn op zoek naar verlichting. Een manier om dat te doen is om op ascetische wijze te gaan leven, als monnik. Een kenmerk van boeddhistische monniken is dat zij hun hoofd kaal scheren en een kleed dragen (oranje, bruin/rood of roze, afhankelijk van de boeddhistische stroming of het land). Dit kleed staat symbool voor het achterlaten van het wereldse leven en bezittingen. DALAI LAMA Een van de bekendste monniken is de Dalai Lama. Op 2-jarige leeftijd werd de huidige (14e) Dalai Lama, Tenzin Gyatso, herkend als reïncarnatie van de 13e Dalai Lama. Men zegt dat de Dalai Lama een Bodhisattva is, een verlicht persoon die opnieuw geboren wordt in plaats van naar het nirwana te gaan, om de mensheid te dienen. Zijn doel is om op vreedzame wijze van Tibet weer een vrij en democratisch land te maken. Hij leeft al sinds 1959 in Dharamsala in India in ballingschap en vanuit daar werkt hij aan zijn plannen en activiteiten. Bovendien reist hij de wereld rond om zijn vredesplannen, maar ook zijn leer uit te dragen. CONFUSIUS Een andere belangrijke man is Confucius. Hij was een belangrijke leermeester en filosoof in China die leefde in 551-479 voor Christus. Het was niet zijn bedoeling om een nieuwe ideologie te creëren; hij was leraar en dat betekende dat hij ook mensen moest onderwijzen over normen en waarden en morele kwesties. Hij ontwikkelde zo theorieën en ideeën die hij door het hele land doorgaf aan anderen en al doende verzamelde hij vele volgelingen. Zo ontstond na zijn dood het confucianisme, met 6 basiswaarden die je grofweg kunt omschrijven als: menselijkheid of meelevendheid, rechtvaardigheid, trouw, fatsoen, wederzijds respect en de gehoorzaamheid en zorg van een kind ten opzichte van de ouders. De leer van Confucius is met name in China, Vietnam en Singapore erg belangrijk en wordt bijvoorbeeld meegenomen in het onderwijs. Er zijn ook tempels gewijd aan Confucius. SUN TZU Sun Tzu was een Chinese man wiens ideeën tot op de dag van vandaag gerespecteerd worden. Hij heeft het boek ‘De kunst van het oorlogvoeren’ geschreven, waarin wordt besproken hoe conflicten het beste opgelost kunnen worden en hoe gevechten en oorlogen gewonnen kunnen worden. Dit wordt echter op een zeer breed vlak uitgedacht en besproken, van de administratie, planning, communicatie en onderlinge relaties tot het vechten zelf. Omdat het zo breed wordt uitgedacht, zijn deze theorieën ook op andere manieren toe te passen, met name in politiek en management. Hoewel wordt gedacht dat dit werk al enkele eeuwen voor Christus werd geschreven, worden sommige van zijn theorieën nog steeds in lesmateriaal verwerkt. Enkele van zijn belangrijkste en meest gebruikte quotes zijn: ‘Alle oorlogvoering is gebaseerd op bedrog’ en ‘Een leider leidt door het voorbeeld te geven, niet door het af te dwingen’. De quote ‘Houd je vrienden dichtbij je, maar je vijanden nog dichterbij’ wordt vaak toegeschreven aan Sun Tzu, maar deze uitspraak is niet in zijn geschriften teruggevonden. SJAMANEN EN MEDICIJNMANNEN In vele Aziatische culturen, zoals in Indonesische, Maleise, Sri Lankaanse en Indiase (sub)culturen, komen sjamanen of medicijnmannen voor. Overigens is een sjamaan niet hetzelfde als een medicijnman. Een sjamaan kan in trance uit zijn lichaam treden en rechtstreeks in contact komen met geesten en demonen, terwijl een medicijnman werkt met rituelen en ceremoniën om de geesten gunstig te stemmen en zo bijvoorbeeld genezing of een goede oogst te bevorderen. Sjamanen en medicijnmannen zijn erg belangrijke personen in een gemeenschap die veel respect genieten. Wanneer er belangrijke gebeurtenissen zullen plaatsvinden, in crisissituaties of wanneer iemand ziek is, wordt hun hulp ingeschakeld. Zij moeten dan zorgen dat de goden de gemeenschap weer gunstig gezind zijn, zodat alles voorspoedig zal verlopen of zodat de zieke persoon weer beter wordt. Zo geloven velen op Java in de ‘dukun’, een soort medicijnman. Deze wordt geraadpleegd bij belangrijke gebeurtenissen, bij huwelijken, bij ziekte enz. Men zegt dat ze zelfs bij staatszaken geraadpleegd worden. Dukuns geven advies, voeren een ceremonie met kruiden en rituelen uit en behandelen de mensen. De meeste dukuns willen alleen goed doen, maar er zouden ook dukuns zijn die ingezet worden om kwaad te doen. De Balinese variant is de ‘balian’, die eerder een natuurgenezer wordt genoemd. Op Bali gelooft men dat er een spirituele oorzaak is wanneer iemand ziek wordt. Men raadpleegt dan ook vaak een balian in plaats van een dokter. Ook in India en Sri Lanka worden geloof en sjamanisme vermengd. In deze landen is een belangrijk onderdeel van de ceremonie dans en zang om kwade geesten te verdrijven. Meer Reisinspiratie? Bij ieder verhaal en ieder onderwerp bieden wij u natuurlijk ook bijpassende producten. Dus bent u enthousiast geworden over het de spirituele leiders van Azië, kijk dan hier voor interessante tours.

Verslag rondreis Cambodja – Vietnam deel III

frank — Wed, 30 Nov 2011 08:06:37 +0000

We zitten op het vliegveld van Hue, onze vlucht is 2 uur vertraagd. Een mooi moment om het reisverslag van de afgelopen dagen te schrijven want daar is weinig van gekomen en de tijd vliegt voorbij. Vraag me niet hoeveel dagen geleden we in Saigon zaten. Het vakantie gevoel ontneemt me ook iedere lust om terug te gaan rekenen, het zal wel. In ieder geval zijn we de dag na aankomst naar de Mekong Delta geweest. Dit is een enorm gebied, 39000 km2. Je ziet er dus maar een fractie van. De bodem is rijk, dus er vind veel landbouw plaats en de rivier schijnt vol met vis te zitten. Eenmaal op de boot voeren we naar een drijvende markt. Ik had een drijvende markt zoals ik in Thailand heb gezien verwacht, waar je langs kleine bootjes kan lopen om eten, kleren en andere spullen te kopen. Dat was niet het geval, het was meer een soort drijvende groothandel. Grote schuiten dobberden vredig over de rivier en in de mast hing een exemplaar van de waar die ze verkochten, bijvoorbeeld gesuikerde aardappel of mango. De rondleiding door de lokale snoepfabriek had van mij niet zo nodig gehoeven, ik was liever wat langer op de rivier blijven varen. Wat ze er produceerden smaakte wel goed. Ik snap niet hoe ze het voor elkaar krijgen om van kokos iets te maken wat exact als een toffee smaakt. Overigens plakte het net als een toffee aan je verhemelte, real copy dus. De dag erna stond in het teken van vliegen naar Danang en vervolgens met de door naar Hoi An. Danang is een industrieplaats die de afgelopen jaren flink is opgestoten in de vaart der volkeren, met veel industrie. De Amerikanen zijn hier ook ooit aan land gekomen tijdens de Vietnam oorlog. Overigens spreken de Vietnamezen zelf terecht over de Amerikaanse oorlog... De Viet Cong hebben trouwens tijdens de oorloog ook gruwelijke dingen gedaan. Wat dat betreft waren dat nou ook niet bepaald gezellige jongens te noemen. Hoewel het leed in Cambodja nog wat verser is, zie je ook hier nog regelmatig de sporen van de oorlog: mensen die ledematen missen, kogelgaten in monumenten. Wat dat betreft reis je door een regio met een bloedige recente historie. Overigens zou je van een communistisch land verwachten dat zaken als gezondheidszorg, ouderenzorg en scholing in orde zijn, maar dat is niet het geval. Scholing en gezondheidszorg zijn niet gratis en voor de gewone man/vrouw peperduur. Normaliter is het gebruikelijk in arme landen om veel kinderen te krijgen als oudedagsvoorziening. Hier is het een voorrecht voor de rijken omdat kinderen duur zijn, vertelde een verkoopster ons. Afgaande op de ouderen en verminkten (oorlogsslachtoffers?) die waren op straat verkopen, is ook dat niet goed geregeld. Ook heb ik al meerdere mensen horen klagen over de inflatie, zowel in Hoi An als Ho Chi Minh City. Desondanks vind iedereen die ik er over gehoord heb dat het land de afgelopen 10, 15 jaar een enorme sprong voorwaarts heeft gemaakt en dat het leven beter is dan toen. Ik weet niet zeker of dat de Aziatische trots is, maar als de economische groeicijfers kloppen kan dat ook haast niet anders. Onderweg naar Hoi An begon het al zachtjes te regenen, eenmaal in het hotel was het weer droog. Na het inchecken was het tijd om een hapje te eten en toen begon het weer te regenen. De volgende 30 uur heeft het gemiezerd, geregend, geplenst en gehoost. Als je dacht "nu kan het niet meer harder regenen", dan ging het een paar minuten later nog harder regenen. Opeens waren we allemaal gelijk, Aziaat en westerling: iedereen zag eruit als een verzopen kat en voelde zich waarschijnlijk ook zo. Tussen de ergste buien door hebben we tijdens de eerste avond al een rondje gelopen. De reisgids had ons al gewaarschuwd dat je hier het gevoel had dat je een paar honderd jaar terug gaat in de tijd. Dat klopte. Overal hingen lampions, waren er smalle huizen en nog veel smallere steegjes. De regen kon ons de dag erna niet deren, je moet er tenslotte het beste van maken. De rivier stond toen al een stuk hoger dan de avond ervoor en trad op sommige plaatsen buiten haar oevers. De tempels en andere bezienswaardigheden kwamen meer Chinees over dan verder naar het zuiden en versterkten het gevoel dat je terug in de Aziatische geschiedenis ging. Van oudsher is Hoi An een handelsplaats voor onder andere zijde en tot de dag van vandaag kun je er prima kleren laten maken tegen schappelijke prijzen. Er is dus ook stevig geshopt. De dag erna bestond uit nog wat meer rondslenteren door het oude centrum. Later zijn we naar het strand gefietst, helaas begon het daar weer te regenen. 's Avonds heerlijk gegeten bij Morning Glory, een absolute aanrader. Gisteren werden we al om 08:30 opgepikt om naar Hue gereden te worden. De tocht langs de kust was geniaal, de bergen komen rechtstreeks uit de zee opzetten en overal zijn watervallen (mede geholpen door de uitbundige regenval van de dagen ervoor). In Hue hebben we de citadel bekeken. Dit was van begin 19e eeuw tot 1945 de plek waar de keizer resideerde. Het is ook twee keer een oorlogsgebied geweest: een keer tijdens de onafhankelijkheidsoorlog met de Fransen en later hebben de Amerikanen het nog een keer platgebombardeerd. Grote stukken staan dus niet meer overeind of zijn opnieuw bebouwd met huizen. Toch moet het ooit enorm imposant en imponerend zijn geweest. Daarna door naar de Mu Thien pagode, oorspronkelijk gebouwd in 1601 maar sindsdien minstens eenmaal herbouwd. Erachter zat een tempel waar kleine boeddhistische monnikjes van een jaar of 8/9 mantra's zaten te reciteren. Als je het hoort snap je dat je ervan in trance raakt, het is monotoon met zo af en toe een gongslag. Verder kwam Hue wat provinciaal op me over, wat gegeven de geschiedenis wat raar is. Het engels was beduidend slechter dan elders evenals de bestrating. Geen plaats om weken te blijven zitten. Vanochtend na het ontbijt was de eerste bestemming een terras. Het kan heerlijk zijn om een tijd lang de lokale bevolking te bekijken terwijl het normale leven doorgaat. Het is nog fijner als je dat kan doen onder het genot van een kop koffie. Ondertussen moeten we al bijna door de security check. Hanoi en Halong wachten nog op ons. Hoewel ik voor mijn gevoel al twee maanden weg ben gaat het voor mijn gevoel veeeeel te hard.

Verslag rondreis Cambodja – Vietnam deel II

frank — Tue, 22 Nov 2011 17:06:50 +0000

Het vervolg van onze rondreis Cambodja-Vietnam. Vandaag zijn we aangekomen in Ho Chi Minh City, wat een vrij overdonderende ervaring is. Maar laat ik beginnen bij 4 dagen geleden, wat een eeuwigheid terug lijkt. In alle vroegte werden werden we opgehaald in het hotel en naar het vliegveld gebracht. Vanuit de auto zag je Phnom Penh langzaam ontwaken. Op het vliegveld koffie scoren en het vliegtuig in. Na een kort vluchtje waren we al in Siem Reap. Siem Reap is behoorlijk next level toerisme, wat ook niet gek is als je de groei van het toerisme aldaar bekijkt. Groot hotel na groot hotel, gevolgd door weer een ander hotel. En als er nog geen hotel staat, dan wordt er een gebouwd. Gelukkig konden we al meteen inchecken, hoewel het pas half tien 's ochtends was. Eerst even installeren op de hotel kamer en toen een onwijs foute samurai b-film met gebrekkige nasynchronisatie gekeken, die dan weer Engels ondertiteld was. Verder hebben we de omgeving verkend, een tukje gedaan en wat rondgehangen op terrassen. Niet een heel spannende dag. De dag erna zijn we opgepikt door een gids en chauffeur en naar Angkor gegaan. De dag begon in Preah Kahn, een tempel die volledig overwoekerd is met grote bomen, wat maar bewijst dat de natuur altijd wint en een vrij surrealistisch gezicht is. Overal vlogen vlinders, maar daar barst het denk ik in heel Cambodja van. Verder hoor je overal vogels, maar ik zag ze nergens. Ik hou het erop dat ze een schutkleur hebben, maar de echte ornithologen zullen vast hun hart kunnen ophalen. Erg bijzonder waren de echo kamers. Als je daar in staat en op je borst slaat, dan hoor je dat door de hele ruimte galmen. Als je gewoon praat hoor je echter niks bijzonders. Vervolgens werden we langs wat andere tempels geleid (heel mooi, maar niet echt hoogtepunten van de dag). Bayon was wel weer een hele mooie... Van een afstand vormen de torens een zittende Boedda en overal zitten lachende gezichten. Ik denk dat ik dit de mooiste van de dag vond. Uiteindelijk kwamen we dan bij het officiele hoogtepunt van de dag: Angkor Wat.

Je hoopt natuurlijk hem in al zijn glorie te kunnen aanschouwen maar helaas waren er wat delen afgeschermd met zeil wegens restauratie werkzaamheden. Heel nuttig, maar wel een klein beetje jammer. Gelukkig zie je hem later van de zijkant nog zonder zeilen. Overigens zullen die restauratie werkzaamheden wel broodnodig zijn... In 1997 kwamen er nog zo'n 200.000 mensen per jaar op af, ondertussen zijn het er 2 of 3 miljoen (de lonely planet, de gids en wikipedia noemen allemaal verschillende aantallen). Naar verwachting zijn het er in 2020 6 miljoen. Je vraagt je af of dat kan. Anderzijds is het een enorme economische stimulans voor de regio en eigenlijk voor het hele land.

De zonsondergang op een of andere heuvel hebben we geskipt, want moe en de verhalen over horden Japanners waren ook niet echt bevorderlijk... De dag daarna was voornamelijk heeeeel erg lui: beetje lezen aan het zwembad, de lokale markt checken, terrasje, etc etc. Het blijft tenslotte vakantie. Gisteren hebben we zelf een auto geregeld (keihard onderhandelen voor een faire prijs is aan te raden) en zijn we eerst naar Kbal Spean gegaan. Van de parkeerplaats naar de site zelf is ongeveer 1,5 kilometer door de jungle. Over grote delen ligt een prima pad, maar regelmatig is het ook klimmen en klauteren over rotsblokken, steil omhoog. Bij bovenkomst overheerste in eerste instantie een lichte teleurstelling. We hadden eerder in de reisgidsen gelezen dat er watervallen waren. Dat klopte, maar eerlijk gezegd stelde het niet zoveel voor. Totdat je beter gaat kijken en ziet dat er in de watervallen tableaus zijn gebeiteld. Heel bizar, zo midden in de jungle. Overigens ook hier grote aantallen vlinders. Verder is er her en der wat sanskriet in gebeiteld en bleken zowel de tableaus als de watervallen groter dan we in eerste instantie door hadden. Uiteindelijk was het dus meer dan de moeite waard. Overigens was de rit zelf al zeer de moeite waard, dwars door de rijstvelden en kleine dorpjes. Na een hapje gegeten te hebben zijn we doorgegaan naar Banteay Srei. Dit is een van de weinige tempels die niet door een koning zijn gebouwd maar door 2 brahmanen. Uiteraard impliceert dit dat ze kleiner moesten zijn dan de tempels die de koning gebouwd had. Niet groot dus, maar met name het beeldhouwwerk is zeer verfijnd. Als je overigens de wikipedia pagina over Cambodja leest zie je dat ze in 20 jaar een enorme vooruitgang hebben gemaakt. Er is nog veel werk aan de winkel, maar de wil om vooruit te komen is er. En vanmiddag zijn we doorgevlogen naar Ho Chi Minh oftewel Saigon. Wat een verschil met de relatieve rust in Siem Reap (en ook met Phnom Penh)! Ik dacht dat er in Phnom Penh al veel brommers reden, maar dit slaat echt alles (alhoewel Hanoi nog erger schijnt te zijn). De verkeerschaos is absurd. Oversteken is een kleine queste. Wel valt op dat de huizen hier beter onderhouden zijn. Daarnaast zijn er enorme Gucci, Prada en andere veel te dure winkels. In een stad met tien miljoen inwoners is daar natuurlijk altijd een afzetmarkt voor. Je wordt veel minder aangesproken of je spullen wil kopen, wat eigenlijk wel lekker rustig is. We zitten overigens midden in het centrum en het vliegveld ligt ook midden in de stad (4,5 kilometer van het hotel, maar daar doe je met de auto wel 30 minuten over tijdens rush hour), dus ik heb geen idee hoe het in de buitenwijken is. Morgen gaan we de Mekong op en overmorgen gaan we alweer verder, dus ik vermoed dat we van de stad zelf niet zoveel gaan zien. Vandaag even snel de Notre Dame bekeken (het enige unieke eraan is dat het neo-romaanse architectuur is in de tropen, wat enigszins misplaatst aanvoelt maar tegelijkertijd ook weer erg grappig is) en het postkantoor wat ontworpen is door Eiffel. Jaja, ook hier zijn de Franse invloeden overduidelijk merkbaar. Lees hier deel I van deze rondreis Cambodja - Vietnam.

Verslag rondreis Cambodja – Vietnam

frank — Mon, 21 Nov 2011 10:54:17 +0000

De eerste dagen zitten erop. Na een lange reis naar Bangkok en verder is dan eergister onze rondreis Cambodja-Vietnam eindelijk echt begonnen en zijn we aangekomen in Phnom Penh. En dan kom je pas echt in een andere wereld terecht... Het is niet te vergelijken met het westen en regelmatig ben je dankbaar dat je in Nederland bent geboren. Ondanks het feit dat het armer is dan Thailand, is er veel moois te zien en zoals in iedere miljoenenstad heb je het gevoel dat het hier echt leeft. Dat gecombineerd met alle "vreemde" indrukken, zoals de talloze brommertjes, het overweldigende verkeer, de kleuren en geuren, de tempels geeft het gevoel dat je echt op avontuur bent. Overal gebeurt wat en overal is wat te zien. Je kijkt je ogen uit. Overigens zijn de auto's die hier rondrijden nieuw en bizar groot, wat aangeeft dat er een welvarende middenklasse is. Dat neemt niet weg dat de armoede soms schrijnend is. Je probeert het te rechtvaardigen door tegen jezelf te zeggen dat als je hier niet zou komen ze ook niks aan je kunnen verdienen, maar het blijft wrang.De eerste dag hebben we na aankomst een rondje gelopen, de watervoorziening veilig gesteld (erg belangrijk in deze warmte!) en gegeten. Niet zo heel spannend dus. Gisteren zijn we voortvarend begonnen en gaan lopen naar het Royal Palace. Een tuktuk rijder waarschuwde ons al dat het dicht was. Dat bleek te kloppen. Dezelfde tuktukrijder probeerde ons ook wijs te maken dat het museum dicht was. Maar gelukkig kunnen we voor onszelf denken en kijken en was dat gewoon open. Veel boedha's, shiva's en andere heiligen. Gedurende een bepaalde periode (vraag me even niet meer welke) is de staatsreligie meerdere malen geswitcht van boedisme naar hindoeisme en weer terug. 's Middags zijn we eerst naar de centrale markt gegaan. Het gebouw is in art-deco stijl en zeker de moeite waard. Wat betreft de waren die er verkocht worden kun je beter naar de Russian market, de prullaria daar zijn beter :) Daarna door naar het Royal Palace, wat de Cambodjaanse tegenhanger is van het Grand Palace in Bangkok. Sowieso is het fijn dat er veel minder toeristen rondlopen dan in het Grand Palace, wat de serene sfeer ten goede komt. De troonzaal is geweldig, Louis de XIVe zou zich er zou thuis hebben gevoeld. Tenminste, als de boedha beelden verwijderd zouden worden. Een stuk verderop staan tussen de tempels overal potten met bloemen. Er staat er veel in bloei in deze periode. En net als Bangkok is Phnom Penh een hele groene stad, maar dat terzijde. 's Avonds gegeten in een hele hippe tent voor een koopje. Het is overigens verbazingwekkend hoeveel hippe restaurants hier zijn. Bijkomend voordeel: daar waar in Nederland het personeel vaak chagerijniger is naarmate de tent hipper is, werden we hier allervriendelijkst bejegend. Vandaag overdag zijn we begonnen in Tuol Sleng. Dat is een plek waar je niet zo vrolijk van wordt, aangezien dat het genocide museum is. Het is een oude school, waar tijdens het regime van Pol Pot en de Rode Khmer de meest gruwelijke dingen zijn gebeurd. Zo af en toe moet je dan wel een harde grap maken om de ellende te relativeren, maar het bewijst maar weer dat de laagje vernis over onze beschaving dun is. Het is niet voor te stellen dat mensen bereid zijn zulke gruweldaden te begaan voor een ideologie. Om het nog wranger te maken: als het gebouw een likje verf zou krijgen zou het vanwege de mooie tuin in de binnenplaats een klein paradijsje zijn. Vervolgens stond Wat Phnom op het programma. Volgens de legende is deze tempel gebouwd in de 14e eeuw, door mevrouw Penh om de 4 boedha's die ze drijvend in de rivier vond te huisvesten. Ik kan me niet voorstellen dat korinthische zuilen hier toen al waren doorgedrongen en volgens wikipedia is deze tempel in de loop van de eeuwen meerdere malen herbouwd. Toch bizar dat ondanks de aziatische sfeer er dus ook wat westerse invloeden in zo'n gebouw zitten. In het park eromheen kun je prima kijken naar het reilen en zeilen van de lokale bevolking. Daarna zijn we even doorgetuktukt naar het station, wat dicht was. Ze zijn druk bezig om de spoorlijk richting Batambang op te knappen maar momenteel rijdt er nog niks. De tuktukrijder vond het erg belangrijk dat we ook het olympisch stadion zouden zien, blijkbaar was hij er erg trots op. Ze zijn overigens ook erg trots op het nieuwe regeringsgebouw. Ik vond beide buitengewoon lelijk, maar smaken verschillen ;) We zijn voor vandaag geëindigt op de Russian Market. Zoals eerder vermeld kun je hier prima snuisterijen scoren en je onderhandelings technieken trainen. Verder nog een hapje gegeten en een tijd bij de rivier gezeten. Morgen is het weer veel te vroeg op, om door te gaan naar Siem Reap.