Het Kintamani gebied wordt vaak aangeduid als ‘het Dak van Bali’. De bergdorpjes Kintamani, Batur en Penelokan liggen er op een gemiddelde hoogte van 1500 meter op de hoogste kam van de caldera van de Baturvulkaan, met een schitterend uitzicht op de vulkaan en het kratermeer. In de caldera zelf, langs de oevers van het Baturmeer, tref je de oer-traditionele ‘Bali Aga’ dorpjes Trunyan, Toyabungka en Kedisan.

Ik heb de Batur vulkaan beklommen met een lokale gids, een kleine man met teenslippertjes aan, en die totaal geen Engels spreekt.
Om een uur of vier wordt er mijn hotelkamer deur geklopt. Tijd om aan te kleden om aan de klim van de vulkaan te beginnen. Ik trek een shirt, korte broek en mijn pallediums aan. Gewapend met mijn zaklamp loop ik naar het startpunt waar de gids om me te wachten staat. Het is echt nog pikdonker en ik moet dan ook op de voeten van de gids schijnen om zijn stappen te kunnen volgen. Na twee uur stoppen we even om wat te drinken. Het is al iets lichter en ik merk dat ik boven het laag hangende wolkendek sta. Het uitzicht is waanzinnig en kan dan ook niet wachten tot we verder naar de top gaan. Rond zonsopgang ben ik op de top en wordt ik beloond met een schitterend mind-blowing uitzicht van 360 graden Bali. De gids zegt dat hij een ontbijtje voor me klaar zal maken. Hij heeft eieren, brood en bananen meegenomen. De Batur vulkaan is een actieve vulkaan, en kookt bij mijn eitje in de hitte van de vulkaan. Het gekookte eitje, het brood en de gebakken banaan smaken heerlijk. Hier zit ik dan, op de kam van een vulkaan, genietend van een ontbijtje en uitkijkend over Bali. Aan de voet van de vulkaan is nog goed te zien dat deze in de jaren is uitgebarsten. Het zwarte lava ligt als kleedje uitgespreid aan de voet van de vulkaan. Terwijl ik aan mijn banaantje begin, wordt ik nog even verrast door een bezoek van een baviaan.
Zeker een van de toppers van Bali.